||-|| เหมือนเดิม...แต่ไม่เหมือนเดิม ||-||

 

 

 

สิบสองปีผ่านไป...นับจากวันแรกที่เราได้รู้จักกัน

เรา...เริ่มจากคนแปลกหน้า

เลื่อนมาสนิทสนม จนถึงขั้นผูกพัน...และรักกันในท้ายที่สุด



แล้ววันหนึ่ง...เขาก็จากไป

ฉันเปลี่ยนแปรไปเป็นเพียงภาพความทรงจำสีเก่าๆ

เรา...หวนย้อนกลับไปเป็นคนไม่รู้จักกัน...อีกครั้ง



แล้ววันหนึ่ง...เขาก็กลับมา

ครั้งนี้เราไม่ได้เริ่มจากคนแปลกหน้า

แต่เราเริ่มจาก...คนที่ยังรักกัน

มาเป็นคนที่ยังรักกัน

และก็ยังคงเป็นคนที่ยังรักกัน

เหมือนเดิม...แต่ไม่เหมือนเดิม



เราคุยกัน...แบบเดียวกับที่เคยคุย

เราเถียงกัน...แบบเดียวกับที่เคยเถียง

เราหัวเราะ แซวเล่น โวยวาย...ก็แบบเดียวกับที่เคยกระทำ

ฉันตระหนักดี...เราใช้วันเวลาไปกับการเป็นคนรักกันนานเกินไป

จนไม่รู้ว่าวิธีพูดคุยแบบเพื่อน ควรจะเป็นอย่างไหน



เราต่างก็รู้แก่ใจเท่าๆกัน

เขายังรักฉัน ฉันก็ยังรักเขา เรายังรักกัน

แต่...เขาไม่อยากอยู่กับฉัน

เช่นเดียวกับที่ฉัน...ก็ไม่อยากมีเขาอยู่ข้างๆตัว

เรามีพื้นที่ระหว่างกันแบบที่เราต่างก็สบายใจ

อย่าใกล้กันกว่านี้...เพราะฉันก็กลัวว่าตัวเองจะอึดอัด

เราห่างกันมานานเกินกว่าที่ฉันจะสบายใจเมื่อต้องอยู่ใกล้กัน

แต่...ก็อย่าไกลไปมากกว่านี้...เพราะฉันก็กลัวว่าตัวเองจะเหงา

เราคุ้นเคยกันมากเกินกว่าที่ฉันจะอยู่ลำพังได้อย่างที่เคยกระทำ



ตลอดสองปีมานี้...เราอยู่ในสถานะเพื่อนที่ดีที่สุดของกันเสมอ

เทคโนโลยีทำให้เราพูดคุยกันในหลายช่องทาง

แต่...เราไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน

เราเป็นคนใกล้หัวใจ แต่ไกลด้วยระยะห่างสุดสายตา...

มันเคยเป็นอย่างนั้น ยังเป็นอยู่ในวันนี้ และคงจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป



เรายังห่วงใยสถานภาพคนโสดของอีกฝ่ายสม่ำเสมอ

ฉันอยากให้เขาเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน

เท่ากับที่เขาก็อยากให้ฉันได้พบคนที่เหมาะสมเสียที



จนวันนึง...เขาก็โทร.มาอย่างเคย

แต่สิ่งที่บอกเล่า...เปลี่ยนไป

เขาเจอใครบางคน เขาอยากเริ่มต้นใหม่

แต่เขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร!

บางที...ฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองรู้สึกยังไง

และทั้งที่ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

แต่ฉันก็ช่วยคิด ให้กำลังใจ แนะนำ ทำทุกอย่างสุดมือ สุดหัวใจ

ยึดตำแหน่งที่ปรึกษาของเขาอย่างเต็มตัว

มั่นใจว่าฉันอยากให้เขามีความสุข ฉันต้องการอย่างนั้นจริงๆ



ฉันว่ามันเป็นช่วงเวลาที่น่ารักดีนะ

การเป็นผู้ช่วยเขาจีบผู้หญิงอีกคน

ทำให้เราต้องช่วยกันคิดว่าสมัยก่อนเขาเคยทำยังไง

ตอนที่พยายามมาเคาะประตูหัวใจของฉัน

มันไม่เจ็บปวดเลยสักนิด

หลายเรื่อง...คิดย้อนแล้วน่าเขิน น่าอาย

ว่าเขาช่างกล้าทำขนาดนั้น ส่วนฉันก็ช่างงี่เง่าได้เหลือแสน


ตลอดหลายเดือนนั้น

เรากลับไปสัมพันธ์กันด้วยระยะห่างแบบเดิม

ใกล้ใจ...แต่ห่างด้วยระยะทาง และวันเวลา

ทว่าทุกครั้งที่ได้รับรู้ว่าต้นรักเล็กๆ

กำลังงอกเงยขึ้นในดินแดนแสนไกล...ฉันดีใจ

ฉันยังคงมั่นใจว่าสักวันจะได้เล่าเรื่องของตัวเองให้เขาฟังบ้างเช่นกัน

ตามหลักแล้วมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น...



และเพราะฉันมัววุ่นกับงานของตัวเอง เราห่างกันไปพักใหญ่

หากเขาไม่โทร.มา แน่นอนว่า...ฉันไม่เคยเป็นฝ่ายโทร.ไป

หลายครั้งเขาโทร.มา แต่ฉันไม่สะดวกรับสาย

ฉันก็แค่ทิ้งมิสส์คอลล์ไว้อย่างนั้น

หรือบอกว่าจะโทร.กลับ...แต่ก็ไม่เคยทำตามที่ว่าสักหน 

จนกระทั่ง...เมื่อวานซืน

ฉันมีเวลาพอที่จะรับสายและพูดคุยกันสบายๆ

เป็นครั้งแรกในรอบ...สามเดือน

 

 

"พี่ว่าพี่ไม่ไหวแล้วล่ะ เก๋" หลังถามสารทุกข์สุกดิบเรียบร้อย เขาก็สารภาพทันที

ต้นรักที่ยังไม่ทันเติบโต...ทำพิษเสียแล้ว

ฉันฟังเขาระบาย ปลอบใจ ช่วยคิด ช่วยหาทางแก้

ทำทุกอย่างเหมือนเวลาที่เพื่อนผู้หญิงโทร.มาปรึกษาเรื่องหัวใจ

ต่างกันตรงที่...คราวนี้ฉันเจ็บร้อนไปด้วยกับสิ่งที่เขาเผชิญ

การที่ผู้หญิงอีกคน ทำร้ายความรู้สึกคนสำคัญของฉัน

ทำให้ฉันโกรธผู้หญิงคนนั้น ทั้งที่เราไม่เคยรู้จักกันเลย


มันเป็นเรื่องปกติหรือเปล่านะ

ที่หัวใจฉันอยากโพล่งออกไปใจจะขาดว่า

"ถ้าคนที่เขารักคือฉัน ฉันจะไม่มีวันทำให้เขาเสียใจอย่างนี้เลย"

ทว่าเหตุผลเดียว...ที่ฉันไม่พูดแบบนั้นออกไป

เป็นเพราะฉันนึกภาพตัวเองใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ข้างๆผู้ชายคนนี้ไม่ออก



ฉันมั่นใจว่ารักยังอยู่ตรงนั้น

แน่ใจมากด้วยเช่นกัน...ว่ารักที่เหลืออยู่

มีปริมาณไม่มากพอที่จะอดทน

กับอะไรก็ตามอย่างที่เคยอดทนได้ในอดีต

 

 

ฉัน 'รู้' ว่าเรายังรักกัน 'เหมือนเดิม'

แต่ฉันก็ 'รู้' ดีว่ามัน 'ไม่เหมือนเดิม'

บอกไม่ได้ว่าตรงไหนที่ต่างออกไป

หรือบางที...ฉันอาจต้องทำใจกล้าๆ

ยอมรับกับตัวเองว่า ฉันอาจจะไม่เคย 'รู้' อะไรเลย

แต่ก็ยังพยายามหลอกตัวเอง เพียงเพราะกลัวการเจ็บปวด

เพราะจนถึงทุกวันนี้

ฉันก็ยังคิดอยู่เสมอ

ว่าการเสียใจเพราะคนๆเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันโง่จนให้อภัยไม่ได้จริงๆ

 

 

 


ยังรอคอยเธอเสมอ
02 ธ.ค. 2013 เวลา 00:52 น.

Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic